مجيد زكی‌لو، قاری و مدرس فنون قرآن كريم، با بيان اين مطلب گفت: مسئولان مراكز و نهادهای قرآنی می‌توانند با اجرای برنامه‌ها و طرح‌هايی دقيق و كارشناسی‌ شده، افراد به ويژه جوانان را تشويق به فراگيری علم قرائت قرآن در بالاترين سطح خود كنند تا اين عزيزان پايه‌گذار سبك جديد تلاوت قرآن شوند.

وی با اشاره به اينكه برای توانمند كردن قراء نوجوان و جوان، دوره‌های آموزشی فراگيری فنون قرائت قرآن بايد با جديت بيشتری برگزار شود، افزود: اين دوره‌های آموزشی می‌تواند به سه دوره كلی تقسيم شود؛ دوره اول «تقليد» صرف است كه فرد مبتدی از تلاوت قراء مشهور جهان الگو می‌گيرد و بعد از اينكه بر تلاوتش تسلط يافت و تلاوتی شبيه آن قاری مشهور به دست آورد، به سراغ مرحله دوم كه زمان «تلفيق» است، می‌رود.

زكی‌لو ادامه داد: قاری مبتدی، تقليد از يك قاری را به دو قاری تعميم می‌دهد و به تدريج تقليد خود را تكميل ‌می‌كند و به تلاوت قراء بيشتری گوش می‌دهد. تلاوت آنها را تقليد و با يكديگر تلفيق می‌كند. برخی از جوانان و قراء ما اين توانمندی را دارند كه به دوره تلفيق كامل برسند؛ يعنی تلاوت بيش از 20 قاری را شنيده و تقليد كرده و در ادامه با يكديگر تلفيق كنند.

وی افزود: مثلاً قاری در مرحله تلفيق، می‌تواند در زمان استفاده از نغمه «بيات»، بيات مرحوم شحات محمد انور را با بيات متولی عبدالعال و يا با نغمه بيات محمد صديق منشاوی تركيب كند و در ديگر نغمه‌ها نيز چنين روندی را پيش گيرد. اينكه فردی در ايران توانسته باشد به مرحله سوم كه مرحله «ابتكار» است، رسيده باشد؛ يعنی قاری از خود سبك مستقل داشته باشد، هنوز در كشورمان به چنين مرحله‌ای نرسيده‌ايم. اميدواريم درآينده شاهد رخ دادن اين مرحله نيز باشيم.

اين مدرس فنون قرائت قرآن كريم تأكيد كرد: مسئولان نهادها و سازمان‌های قرآنی می‌توانند با استفاده از صاحبان فن كه مسلط بر موسيقی عرب هستند و در اين زمينه تبحر دارند، مرحله ابتكار را نيز محقق سازند. چرا كه پيامبر اكرم(ص) فرمودند: «اقرا القرآن به الحان العرب و اصواتها». اگر قرار باشد در اين مرحله سوم از نغمات غيرعرب استفاده شود، قداست تلاوت قرآن زير سؤال می‌رود. مسئولان از افرادی كه به موسيقی عرب تسلط دارند، ياری گيرند و برای نوجوانان و جوانان دوره‌‌های آموزشی برگزار كنند. آنها را با موسيقی عرب آشنا سازند و به اين نكته توجه كنند كه آيات قرآن خود بهترين موسيقی را دارد.

وی تصريح كرد: مناسب‌ترين كار اين است كه مسئولان نهادها و مراكز قرآنی بتوانند، نوجوانان و جوانان را با محتوای آيات آشنا كنند، چرا كه قرآن نياز ندارد از بيرون موسيقی به آن تحميل شود. قرآن به ديگران خط و ربط و موسيقی می‌دهد. خود آيات قرآن دارای موسيقی وزينی است كه در عالم چنين موسيقی وجود ندارد.
زكی‌لو افزود: اگر افراد با معارف، معانی و شأن نزول و فهوای آيات قرآن آشنا شوند، بهترين نوع موسيقی را در تلاوت قرآن می‌توانند به اجرا گذارند. قاری، چنانچه عامل به مفاهيم آيات قرآن باشد، تلاوتی بس زيبا ارائه خواهد داد و با استفاده از تقليد‌هايی كه داشته به مرحله ابتكار می‌رسد و صاحب سبك می‌شود.

اين كارشناس قرآنی بيان كرد: علم قرائت قرآن نزد اهل‌بيت(ع) است، چرا كه اهل‌بيت و در رأس همه آنها، رسول اكرم(ص)، علم قرائت را به ديگران آموختند. وقتی در تاريخ اسلام به كنكاش بپردازيم متوجه می‌شويم كه اولين كسی كه بعد از پيامبر(ص) علم قرائت را به ديگران انتقال داد، حضرت علی(ع) بود. «عاصم كوفی» شاگرد اميرالمؤمنين علی(ع) بوده است.

وی افزود: وقتی ما شيعيان، اندوخته و ذخيره‌ای بس گرانبها داريم كه ديگران از آن بی‌بهره‌اند بيشتر بايد قدردان آن باشيم. اگر كسانی هم علم قرائت را فرا گرفتند، آنها بی‌واسطه يا باواسطه از اهل بيت(ع) آموخته‌اند. علم قرائت نزد اهل بيت(ع) است چرا كه قرآن مجيد در منزل اهل بيت(ع) نازل شد و از اين خانه نورانی در جهان ساری و جاری شد. اكثر ايرانی‌ها چون محب اهل بيت(ع) هستند از اين دريای ژرف علم نبوی و علم علوی، علم قرائت قرآن را آموختند.

زكی‌لو در پايان گفت: علم قرائت، فقط فراگيری نكاتی درباره صوت و لحن قرآن نيست، بلكه يكی از ابعاد علم قرائت، صوت و لحن است. در اصل، علم قرائت، نحوه تلفظ حروف است. اسباب و حتی شأن نزول آيات و سوره‌ها نيز به علم قرائت كمك می‌كند. تفسير، تأويل آيات، همچنين كتابت قرآن نيز كمك می‌كند تا دريابيم كه چگونه قرآن را تلاوت كنيم تا مرضی رضای خدا باشد و همانند زمانی تلاوت كنيم كه قرآن بر قلب پيامبر اعظم(ص) نازل شده است.
: iqna