تحقق نهضت ملی حفظ قرآن مستلزم تعامل تمامی دستگاه‌های كشور است

اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در skype
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در print

مهدی قره‌شيخلو، رئيس سازمان دارالقرآن الكريم، در رابطه با طرح نهضت ملی حفظ قرآن كريم و نقش مؤسسات قرآنی ـ مردمی در اجرای بهتر اين طرح گفت: اجرای درست و مناسب اين طرح نيازمند برنامه‌ای ملی و سراسری است كه پشتيبانی آن را برعهده گيرد، يعنی اگر ما بخواهيم به صورت بخش‌بخش و تقسيم‌بندی شده در اين عرصه فعاليت‌ كنيم طبيعتا موفق نخواهيم بود.


وی در ادامه در رابطه با بخشی بودن اجرای اين طرح در كشور گفت: اگر مؤسسات قرآنی بخواهند به صورت جداگانه كار كنند، دستگاه‌ها برای خود و در نتيجه هر كسی در واقع برای خود كار كند، هدف و چشم‌انداز نهايی طراحی شده به‌دست خواهد آمد؛ ما بايد تلاش كنيم كه طرحی ملی و همه‌جانبه تبيين‌شده و جايگاه هر بخش نيز در راه اجرای آن معلوم شود، انتظارات از آن بخش برای رسيدن به هدف‌‌های تبيين‌شده تعيين گردد، امكانات لازم نيز در اختيار هر بخش قرار گيرد و متناسب با آن بازدهی طرح نيز توسط هر بخش مورد بررسی قرار گيرد.


قره‌شيخلو ضمن اشاره به اجرای كنونی نهضت ملی حفظ قرآن در كشور گفت: اين برنامه آنچنان كه بايد و شايد مورد توجه قرار نگرفته است و هر بخشی به صورت جداگانه كار می‌كند، آموزش و پرورش، سازمان تبليغات اسلامی و نيز مؤسسات قرآنی ـ مردمی هر كدام برای خود و بر اساس برنامه‌های خود به اجرای اين طرح می‌پردازند؛ لذا به نظر می‌رسد كه بايد طرحی ملی برای اجرای اين نهضت عظيم طراحی كرد كه در آن انتظارات هر بخش نيز برای آن مشخص شود تا به نتيجه مطلوب و مناسب‌تری دست يابيم.


حفظ قرآن؛ اساسی‌ترین عامل توسعه فرهنگ انس با قرآن در کشور


وی با تأكيد بر ارتباط تربيت حافظان قرآن و توسعه فرهنگ‌سازی انس با قرآن در جامعه اظهار كرد: هر كار قرآنی در كشور نتايجی در رابطه با انس با قرآن در جامعه در برخواهد داشت؛ يكی از اين كارها هم توسعه حفظ قرآن است. مقام معظم رهبری نيز اشاره كردند كه روشی كه بسيار می‌تواند در انس با قرآن مؤثر باشد، همان حفظ است چرا كه اگر شخصی آيات قرآن را به ذهن بسپارد بالاخره تسلطش بر اين آيات بيشتر می‌شود و هر لحظه كه نياز داشته باشد، می‌تواند از اين محفوظات استفاده كند.


رئيس سازمان دارالقرآن كشور تصريح كرد: وقتی در جامعه انس با قرآن به‌وجود آيد و مردم با قرآن مأنوس شوند، مقدمه‌ای جهت عملياتی كردن فرهنگ قرآن در جامعه ايجاد می‌شود، يعنی آشنايی با قرآن، انس با قرآن، حفظ آن و تكرار آيات قرآن كمك می‌كند تا ما دستورات قرآن را كم‌كم در روابط فردی، اجتماعی‌، اداری و خانوادگی تسری داده و در مجموع، فرهنگ‌سازی قرآنی در جامعه ايجاد می‌شود.


اين قاری قرآن در ادامه با تأكيد بر نياز به زيرساخت‌هايی لازم جهت تربيت 10 ميليون حافظ قرآن در كشور به دوره‌های كنونی حفظ و كارآمدی آنها به عنوان يكی از اين زير ساخت‌ها اشاره و بيان كرد: ما از لحاظ علمی و برنامه آموزشی مشكلی نداريم، به هر حال 30 سال سابقه آموزشی در اين عرصه وجود دارد ولی ما بايد يك برنامه هماهنگ و منسجم برای تحقق اين هدف كلی تعريف كنيم كه همه ظرفيت‌های كشور در اين برنامه وجود داشته باشند و انتظارات نهايی آن تعريف شود.


وی افزود: پس از آن بايد اين انتظارات برای همه تفهيم شود، امكانات لازم در اختيار نهادها، سازمان‌ها و متوليان اجرای اين خبر قرار گيرد و از آنها بخواهيم كه فعاليت خود را طبق برنامه پيش ببرد، اگر در اين زمينه ساماندهی خوب و منسجمی طبق برنامه صورت گيرد، سرعت و تأثيرات كار چند برابر خواهد شد و در نتيجه ما می‌توانيم در زمان كوتاه‌تری به هدف‌ نهايی طرح دست يابيم.


حمایت‌های دولتی و استفاده از ظرفیت‌های مردمی جهت رشد مؤسسات قرآنی


اين مسئول در ادامه در پاسخ به اين سؤال كه مؤسسات قرآنی چه ساز و كار انگيزشی برای جلب مشاركت عمومی جهت شركت در اين طرح در نظر گرفته‌اند، گفت: مؤسسات قرآنی در كشور ما مجموعه‌های جوانی هستند كه نياز به حمايت دارند، دستگاه‌های حاكميتی بايد از لحاظ امكانات، بودجه و شرايطی كه برای آموزش نياز دارند آنان را حمايت كنند و وسايل مورد نظر را در اختيار آنها بگذارند.


وی ادامه داد: از طرفی خود مردم هم بايد در اين كار مشاركت داشته باشند، يعنی برنامه‌های قرآنی نبايد متكی به بودجه‌های دولتی باشد بلكه خود مردم هم بايد سرمايه‌گذاری كرده و از طرق مختلف كمك كنند تا مؤسسات بتوانند برنامه‌هايی كه دارند را پياده كنند.


مشارکت‌های مردمی در اجرای طرح‌های قرآنی تقویت شود


قره‌شيخلو افزود: مشكلی كه در كشور در اين زمينه وجود دارد اين است كه مردم برای كارهای قرآنی كمتر سرمايه‌گذاری می‌كنند كه اين غلط است، بايد خود مردم حضوری جدی‌تر داشته باشند؛ همان طور كه در بخش‌های مختلف سرمايه‌گذاری می‌كنند، در بخش توسعه برنامه‌های قرآنی هم بايد مشاركت كرده و سرمايه‌گذاری كنند، پس ما بايد مؤسسات را كمك كنيم كه بخشی از اين كمك‌ها به بخش‌های حاكميتی بر می‌گردد و بخشی ديگر را ظرفيت‌های مردمی بايد تأمين كنند تا مؤسسات بتوانند برنامه‌هايشان را پيش ببرند.


وی در پاسخ به اين سؤال كه جامعه بايد چه تدابيری برای حافظان قرآن پس از اتمام دوره تخصصی حفظ بيانديشند و چه برنامه‌های برای آنان در نظر گرفته شود، تصريح كرد: يكی اينكه ما بايد جلسات حفظ را با حضور اساتيد خوب و خبره در كشور توسعه دهيم. در حال حاضر ما جلسات حفظ قرآن در كشور كم داريم، جلساتی كه اساتيد اهل فن آن را هدايت كرده و با برنامه‌ای از پيش‌تعيين‌شده و كارشناسی‌شده به پيش برده شود و نتيجتا به اهداف تبيين شده دست يابد.‌


رئيس سازمان دارالقرآن الكريم در ادامه در رابطه با استفاده از ابزارهای تشويقی برای جلب مشاركت جوانان در اين دوره‌ها گفت: بايد ابزار تشويقی در اين جلسات تعريف شده باشد؛ اين‌گونه جلسات در كشور كم است و بايد افزايش يابد، ما بايد حداقل در كشور هزار جلسه حفظ داشته باشيم كه در رأس آن نيز يك حافظ كل قرآن باشد. بايد از اين جلسات حمايت شود، يعنی استاد بداند كه امكاناتی در اختيار دارد تا بتواند با برنامه‌ريزی درست از شاگردانی كه استعداد دارند، خوب حفظ می‌كنند و حضور جدی دارند حمايت كند.


وی تأكيد كرد: يكی از راهكارهای اصلی اجرای درست نهضت ملی حفظ در كشور توسعه جلسات حفظ قرآن است كه اين توسعه می‌تواند در مساجد، مؤسسات، مدارس و … باشد و برای رسيدن به اين مهم بايد طرحی جامع تعريف كرد تا بر اساس آن از همه ظرفيت‌ها در كشور بهره برد.


اين مسئول ادامه داد: در اين راستا بايد از ظرفيت مؤسسات قرآنی ـ مردمی، آموزش و پرورش، مساجد، دانشگاه‌ها و … بايد بهره گرفت. اگر اين برنامه تدوين شود و بودجه‌ای مناسب نيز برای آن در نظر گرفته شود، از جزيره‌ای عمل‌كردن بخش‌ها جلوگيری خواهد شد كه اين نتيجه مثمر‌ثمری در پی خواهد داشت.


استفاده از وسائل‌کمک آموزشی جهت برگزاری دوره‌های حفظ امری لازم به‌شمار می‌رود


قره‌شيخلو در رابطه با عوامل مؤثر در حفظ قرآن و استفاده از كتاب‌ها و نرم‌افزارهای طراحی شده جهت آموزش حفظ قرآن در كشور گفت: قطعا در هر كار آموزشی اين وسائل كمك آموزش مؤثرند، اما آن چيزی كه در حفظ قرآن حرف اول را می‌زند در واقع همت و پشت كار و استمرار كار در يك حافظ قرآن است؛ يعنی اگر يك حافظ قرآن مجموعه‌ای از اين وسائل كمك‌ آموزشی را در اختيار داشته باشد اما پشت كار لازم را نداشته باشد، به نتيجه نخواهد رسيد.


وی افزود: بسياری از حافظان كل قرآنی كه در كشور و حتی در سطح بين‌الملل به جايگاه‌ها و رتبه‌های برتری دست‌يافته‌اند، خيلی از اين امكانات را نداشتند اما همت و پشت كار خوبی داشتند لذا در بحث حفظ آن عامل اصلی و تعيين‌كننده همت و پشتكار است اما در هر حال كتاب، نرم‌افزار و ابزارهای تشويقی می‌تواند مؤثر باشد.


اين مسئول در رابطه با بهره‌گيری از مدرسان حافظ قرآن و تأثير ان در پيشرفت طرح نهضت ملی حفظ قرآن در كشور گفت: قطعا همين توسعه جلسات حفظ قرآن كه بايد در رأس آن يك حافظ خبره قرآن وجود داشته باشد، از شرايط اصلی و اوليه اين كار است؛ ما متأسفانه جلسات حفظ تخصصی قرآن در كشور كم داريم و اين در صورتی است كه تعداد چشم‌گيری حافظ كل قرآن در كشور وجود دارد كه هر كدام از اين حفاظ حداقل می‌توانند يك جلسه آموزشی در طول هفته داشته باشند.


لزوم برگزاری جلسات تخصصی حفظ قرآن به‌ازاء هر حافظ کل قرآن در کشور


وی ادامه داد: برای تقويت جلسات حفظ قرآن در كشور بايد از اساتيد حفظ قرآن حمايت شده و از آنان برای برگزاری جلسات حفظ قرآن بهره‌مند شد.


رئيس سازمان دارالقرآن الكريم در پايان با اشاره به استفاده از امكانات و توانمندی‌های ساير نهادها جهت اجرايی كردن طرح تربيت 10 ميليون حافظ قرآن يادآور شد: دستگاه‌ها به دو دسته تقسيم می‌شوند؛ يكی دستگاه‌هايی كه به طور مستقيم مأموريت و تكليف قرآنی دارند كه اين‌ها يك وظايفی دارند و اين به اين معنا نيست كه ما فقط از اين دستگاه‌ها، انتظار داشته باشيم كه در موضوعات قرآنی ورود پيدا كنند.


وی افزود: همه سازمان‌ها، وزارت‌خانه‌ها، شركت‌ها، كارخانه‌ها، تمام اين بخش‌ها بايد بخشی از بودجه‌ خود را برای توسعه برنامه‌های قرآنی در حوزه كاری خود اختصاص دهند، اگر اين اتفاق در كشور نيافتد موضوع قرآن در كل كشور جامعيت پيدا نمی‌كند.


قرهشيخلو خاطرنشان كرد: اين كه ما انتظار داشته باشيم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان تبليغات و يكی دو دستگاه ديگر در اين حوزه وارد شوند به هدف نهايی نخواهيم رسيد. مگر اين‌ دستگاه‌ها چه قدر امكانات دارند كه بتوانند 70 ميليون نفر را تحت پوشش قرار دهند.


وی ادامه داد: به نظر می‌رسد كه اين امر اگر به عنوان يك تكليف به همه وزارت‌خانه‌ها، سازمان‌ها، دستگاه‌ها ی دولتی، شركت‌های دولتی و بخش‌‌های خصوصی، كارخانجات ابلاغ شود و تمام اين‌ها در حوزوه قرآن سرمايه‌گذاری كنند، در آن صورت دستگاه‌های تخصصی مانند سازمان دارالقرآن الكريم می‌توانند جهت اجرايی كردن برنامه‌های قرآنی آنان، مشاوره برنامه‌ای و فكری دهند و در بخش طراحی كمك كنند در غير اين‌صورت امكانات دستگاه‌های قرآنی بسيار محدود است كه اگر بخواهند برنامه‌ای را پياده كنند، بتوانند كل كشور را تحت پوشش قرار دهند.


قره‌شيخلو در پايان خاطرنشان كرد: اين امر و تحقق اهداف بلند‌مدت قرآنی در كشور يك عزم ملی می‌طلبد، موضوع قرآن موضوعی است كه به همه مربوط می‌شود، خود مردم بايد مشاركت كنند، دولت و مجلس بايد كمك كنند، خود دستگاه‌های اجرايی بايد كمك كنند، همه بايد كمك كنند تا آن اتفاق ملی كه انتظار داريم در عرصه قرآن در كشور به منصه ظهور برسد.


: iqna

بازدیدها: 1

کانال موسسه قرآن و نهج البلاغه را درشبکه های اجتماعی دنبال کنید.

برای ورود به مدرسه کلیک کنید