بررسی اهميت توليد ملی از منظر قرآن

اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در skype
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در print

1) جامعه اسلامی زير سلطه بيگانگان قرار نگيرد: «وَ لَنْ یَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكافِرينَ عَلَى الْمُؤْمِنينَ سَبيلاً»، «و خداوند هرگز بر (زيانِ) مؤمنان، براى كافران راه (تسلطى‏) قرار نداده است».(النساء: 141)


يكی از آياتی كه می‌توان اهميت توليد ملی را از آن استفاده كرد اين آيه شريفه است كه با صراحت تمام بيان می‌‌كند كه جامعه اسلامی بايد درصدد باشد كه در زير سلطه بيگانگان و دشمنان قرار نگيرد و روشن است كه وابستگی اقتصادی همان‌طور كه امام خمينی(ره) فرمود «منشأ تمام وابستگی‌ها و در نتيجه قرار گرفتن در تحت سلطه بيگانگان خواهد بود.»


پس برای اينكه بيگانگان سلطه‌ای بر جامعه اسلامی نداشته باشند، بايد به مرحله‌ای از توليد برسيم كه كليه كالاهای مورد نياز جامعه در كشور توليد شود و نيازی به كشورهای بيگانه برای واردات بعضی از محصولات نداشته باشيم.


2) بسيج تمام نيروها در برابر دشمنان: منطق قرآن كريم اين است كه هيچ‌گاه در برابر ظلم و ستم كوتاه نياييد و قدرت خود را برای مقابله هرچه تمام‌تر با آن‌ها بسيج كنيد. «وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ»، «و هر چه در توان داريد، از نيرو بسيج كنيد».(الأنفال: 60)


مقام معظم رهبری در راستای اجرايی شدن بسيج نيروها در برابر دشمنان اين سال را سال توليد ملی نام‌گذاری كردند و صراحتاً فرمودند: «ممكن است آمريكا خطرهائى براى كشورهاى ديگر ايجاد كند، ممكن است ديوانگى كنند، البته من همين جا بگويم كه ما سلاح اتمى نداريم، سلاح اتمى هم نخواهيم ساخت، اما در مقابل تهاجم دشمنان (چه آمريكا و چه رژيم صهيونيستى) براى دفاع از خودمان، در همان سطحى كه دشمن حمله كند، به آن‌ها حمله خواهيم كرد». (بيانات در حرم رضوی در آغاز سال 91)


خداوند متعال در آيات الهی به پيامبر اكرم(ص) توصيه می‌كند تا به امكانات ديگران چشم نداشته باشد و مسلم است كه يكی از بزرگترين عوامل برای مقابله با تهديدات دشمنان رسيدن به مرحله‌ای است كه نيازهای جامعه اسلامی در درون كشور توليد شود و نيازی به كشورهای ديگر وجود نداشته باشد.


3) چشم داشتن به امكانات ديگران از عوامل انحطاط: خداوند متعال در آيات الهی به اين حقيقت اشاره می‌كند كه چشم داشتن به امكانات ديگران يكی از مهمترين عوامل سقوط يك جامعه است. جامعه‌ای كه با وجود دارا بودن امكانات و استعداد‌‌های فروان به امكانات ديگران چشم داشته باشد، اين جامعه نمی‌تواند از عزت كافی برخوردار باشد و مدام برای بهره‌وری از امكانات ديگران بايد در برابر آن‌ها سر تعظيم فرود بياورد و در برابر آن‌ها خضوع و خشوع كند.


«وَ لا تَمُدَّنَّ عَیْنَیْكَ إِلى‏ ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا لِنَفْتِنَهُمْ فيهِ وَ رِزْقُ رَبِّكَ خَیْرٌ وَ أَبْقى»، «و زنهار به سوى آنچه اصنافى از ايشان را از آن برخوردار كرديم (و فقط) زيور زندگى دنياست تا ايشان را در آن بيازماييم، ديدگان خود مدوز، و (بدان كه)]روزى پروردگار تو بهتر و پايدارتر است».(طه: 131)


همچنين، بيان می‌كند كه در برابر امكاناتی كه به ديگران داده‌ايم، شما بر توانايی‌ها و امكانات خود تكيه كنيد نه اينكه خود را با كشورها و شخصيت‌‌های مختلف مقايسه كنيد و از كمبود‌های خود غمگين و ناراحت بشويد چراكه اين طرز تفكر نشانه عدم رشد كافى و احساس حقارت درونى و كمبود همت است.


ملتی كه می‌خواهد در برابر مستكبران دنيا با عزت و سربلندی قد علم كند، به جای اينكه مدام خود را با سرمايه‌‌ها و پيشرفت‌های آن‌ها مقايسه كند، نيروى فكرى و جسمانى خويش را در راه رشد و ترقى خويشتن به كار مى‌گيرد و به خود مى‌گويد من چيزى از ديگران كمتر ندارم و دليلى ندارد كه نتوانم از آن‌ها پيشرفت بيشترى كنم، من چرا چشم به امكانات و پيشرفت‌های آن‌ها كه آن هم فقط در جهت مادی است و در بحران معنويت دست و پا می‌زنند بدوزم من خودم بهتر و بيشتر توليد مى‌كنم.(برگفته از تفسير نمونه)


: iqna

بازدیدها: 4

کانال موسسه قرآن و نهج البلاغه را درشبکه های اجتماعی دنبال کنید.

برای ورود به مدرسه کلیک کنید